Mykeny (Mikine). Ruiny starożytnego miasta w południowej Grecji (na Peloponezie) Mykeny zostały
założone w II połowie II tysiąclecia p.n.e. przez Achajów. Według legendy założycielem Myken miał być
Perseusz. Wkrótce stały się głównym ośrodkiem tzw. kultury mykeńskiej. Od XVII do XI w. p.n.e. Mykeny były
największym miastem Grecji. Zniszczone przez Dorów w XI w. p.n.e. miasto, zostało odkryte w latach 80-tych
XIX w. Pozostający w ruinie Akropol był dawną siedzibą władców Myken.
Najcenniejszych fragmentem obwarowań miejskich jest tzw. Lwia Brama pochodząca z początku XIII w. p.n.e.,
która niegdyś prowadziła do pałacu królewskiego. Pałac mykeński z megaronem, domostwa, groby szybowe i groby
kopułowe (w tym tzw. Skarbiec Atreusza) pozostają również w ruinie. W Mykenach odnaleziono ponad 80
tabliczek z pismem linearnym.
Agamemnon - syn Atreusza - był zwierzchnikiem wszystkich Greków podczas wojny trojańskiej. Kiedy wrócił
do Myken, został zamordowany na polecenie swej żony Klitajmestry. Potem miasto, podbite przez Heraklitów,
straciło dotychczasowe znaczenie, a w 468 r. p.n.e. zostało całkowicie zniszczone przez Tyrynów oraz
Argiwerów.
Wciśnięta między wzgórza warowna cytadela Agamemnona w Mykenach. To właśnie ona odpowiada legendom
bardziej niż jakiekolwiek inne miejsce w Grecji. Odkrył ją w 1874 r. niemiecki archeolog Henryk Schliemann
(ten sam, który odnalazł ruiny Troi), wiedziony przekonaniem, że poezje Homera to nie fikcja, ale opis
autentycznych miejsc i wydarzeń. Odkryte przez Schliemanna kunsztownie wykonane wyroby ze złota i wspaniała
architektura grobów potwierdziły słowa Homera, iż Mykeny były miastem dobrze zbudowanym, obfitującym
w złoto.
ATREUSZA SKARBIEC, Grób Agamemnona, współczesne nazwy monumentalnego grobowca kopułowego
w Mykenach (ok. 1250 p.n.e.), z pozorną kopułą (średnica 14,6 m, wys. 13,3 m), z korytarzem (dromos,
dł. 35 m) i prostokątną komorą grobową; fasada z trójkątem odciążającym, bogato dekorowana; całość wbudowana
w stok wzgórza.
|